چرا به شبكه كامپيوتري نيازمنديم ؟
براي اينكه بتوانيم منابع اطلاعاتي اعم از فايل ها پوشه ها و همينطور منابع سخت افزاري مثل چاپگرها را به اشتراك بگذاريم كه اصطلاحا SHARING يا به اشتراك گذاشتن .
شبكه كامپيوتري چه مزايايي دارد : 1- صرف جويي در هزينه ها 2- از نظر زمان استفاده از نرم افزار 3- دقت در عمليات 4- امنيت اطلاعات .
يك شبكه كامپيوتري از دو قسمت تشكيل مي شود: 1- سخت افزار 2- نرم افزار شبكه كامپيوتري .
سخت افزار: تعدادي كامپيوتر كه به وسيله كارت شبكه كابلهاي ارتباط دهنده به هم وصل شده اند .
نرم افزار شبكه : يك سري پروتكل PROTOCOL يا نرم افزار زبان شبكه كه مي تواند ارتباط نرم افزاري بين كامپيوترها را برقرار سازد .
پروتكل PROTOCOL : هسته اصلي نرم افزار شبكه را كه ارتباط نرم افزاركامپيوترها را با هم برقرار مي كند ، پروتكل استاندارد يا قانوني است كه به سيستمها مجوز مي دهد تا بتواند در يك شبكه كامپيوتري شركت كرده و در ان عمل نمايد .
پروتكلهاي متعددي براي نظارت برعملكرد نرم افزاري شبكه ها وجود دارد : 1- دسترسي به آدرس منطقي يا مسيريابي در شبكه 2- انتقال اطلاعات بين گره ها در نتيجه در دو لايه NETWORK يا مسيريابي يا TRANSPORTيا انتقال از مدل OSI تعريف مي شود .
پروتكلهاي پراستفاده در شبكه هاي كامپيوتري در بدنه WINDOWS و WIN2000 سرور يا حتي 95 وجود دارد عبارتند از1- APPEL TALK PROTOCOL 2- DIC PROTOCOL 3- NOT BEUI PROTOCOL 4- IPX/SPX PROTOCOL 5- TCP/IP PROTOCOL .
APPEL TALK PROTOCOL : اين پروتكل ابتدا در شبكه LOCAL TACK كه يك شبكه براي بهم وصل كردن كامپيوترهاي استاندارد مكينتاش بوده است ظاهر شد بعدا توانست در استانداردهاي اترنت ، استاندارد حلقه نشانه و حتي استاندارد FDDI شركت كند اين پروتكل فقط شبكه هاي كوچك را پشتيباني مي كند و به شبكه ها پيجيده و بزرگتر عملا كاري ندارد براي اينكه WINDOWS بتواند به شبكه هايش ميزبان كامپيوترهاي مكينتاش نيز باشد و شبكه هايمان را ببيند اين پروتكل بطور فعال در WINDOWSموجود است كافي است در مواقع مورد نياز آن را انتخاب كنيم .
DIC PROTOCOL : پروتكلي براي كنترل پيوند دادها در ابر كامپيوترهاي IBM مي باشد اين پروتكل نيز در بدنه ويندوز ديده شده براي اينكه با شبكه هاي ابر كامپيوتري نيز ارتباط داشته باشد با توجه به اينكه ابر كامپيوترهاي جديدتر در اين زمينه از TCP/IP PROTOCOLاستفاده مي كنند .
NOT BEUI PROTOCOL يا NOT BIOS : اين پروتكل مي تواند يك شبكه كوچك محلي را با استانداردهاي ميكروسافت يا ماكروسافت راه اندازي كند با توجه با اينكه اين پروتكل نيز قديمي شده و TCP/IP بخش اعظمي از آن را پوشش داده ولي هنوز شركت ماكروسافت از آن پشتيباني مي كند چون توليد اين شركت و شركت IBM است پشتيباني محكم براي LAN محلي مي باشد .
IPX/SPX PROTOCOL : اين پروتكل از ابزار شركت ناول مي باشد و رابط شبكه هاي NETWARE است ويندوز براي اينكه بتواند با يك شبكه ناول ارتباط داشته باشد از اين پروتكل استفاده مي كند .
IPX/SPX PROTOCOL از دو بخش تشكيل شده : 1- بخش IPX 2- بخش SPX .
بخش IPX : موظف است سرويسهاي لازم را براي آدرس دهي در شبكه فراهم آورد .
بخش SPX : موظف است اطلاعات را بين گرهها انتقال دهد و به حالت مطمئني به مقصد برساند اين پروتكل بر خلاف پروتكلهاي APPEL TALKو DLC و NOT BEUI قدرت مسيريابي و دسترسي به آدرس دهي منطقي را دارد زماني كه SPX دستور ارسال اطلاعات را IPX مي دهد IPX بسته هاي اطلاعاتي را كه مي خواند حداكثر در هر بسته 64KB اطلاعات موجود است همراه با اين بسته يك هدر فايل به حجم حدودا 30بايت حاوي آدرس مبدا و مقصد موجود است .
TCP/IP PROTOCOL : اين پروتكل از جديدترين و قويترين پروتكلهاي موجود در انتقال اطلاعات مي باشد با توجه به اينكه 15 سال است كه به وجود آمده اما بهترين پروتكل ارتباطي بين شبكه هاي LAN و شبكه INTERNET است اين پروتكل با سرعت بالا و درحجم بالا اطلاعات را ارسال مي كند در ابتدا دو جزء اين پروتكل با يكديگر همراه بوده اند هم اكنون براي افزايش قدرت آن دو قسمت بطور مجزا عمل مي كنند .
TCP/IP PROTOCOL را كليك مي كنيم براي وارد كردن آدرسها به دو روش آدرس IP وارد مي شود : 1- روش اتوماتيك AUTOMATIC 2- روش دستي MONUAL .
AUTOMATIC روش اتوماتيك : اين گزينه بطور ييش فرض آدرس دهي بر روي اتوماتيك قرار دارد بيشتر بدرد شبكه هاي CLIENT-SERVER مي خورد يعني شبكه هايي كه سرور دارند
بخش TCP : موظف است اطلاعات را بين گرهها انتقال دهد دقيقا مثل بخش SPX از پروتكل شركت ناول هدف آن رساندن مطمئن بسته هاي اطلاعاتي به مقصد است .
DHCP : ( DYNAMIC HOST CONFIGURATION PROTOCOL ) (پروتكل ميزبان فعال ) يك نرم افزاركوچكي است كه فقط ويندوزهاي سرور دارند براي اينكه از حالت اتوماتيك استفاده شود يعني در يك شبكه سروردار سرور به USER هايش IP بدهد بدون هيچ خطايي كه به اين عمل DHCP گفته مي شود مثل ويندوز 2000سرور يا ويندوز XP سرور كه با فعال شدن از طرف ما بطور پويا و فعال سرور به USERهايش IP مي دهد .
((بحث نصب و استفاده از DHCP در win server ))
اگر از آیکن control panel _ Add remove program
مولفه های ویندوز windows componet
با استفاده از مولفه های ویندوز می توانیم امکاناتی به ویندوزمان بیافزائیم یا امکانات غیرفعال آنرا فعال کنیم ؛ اگر از بین اجزای مولفه های ویندوز net work استفاده شودمی توان نرم افراز DHCP را در محیط win فعال کنیم یعنی زمانیکه net workسرویس باز می شود کافیست کنار DHCP تیک بزنیم و یکبارWINراRESTAR کنیم . بعد از فعال شدن آن :
Administrative tools _ DHCP STAR _ PROGRAM _
را خواهیم دید که با انتخاب آن پنجره DHCP manager باز می شود . از سربرگ scop، یه بازه – یه محدوده ، گزینه جدیدی بنام New scop را انتخاب کنید . سیستم متوجه می شود که شما می خواهید یک محدوده جدید بنام آدرس های IP تعریف نمائید : در این صفحه گزینه های زیر مشهود است : Exclude و In clued شامل شدن شما محدوده ای از آدرس های IP را که می خواهید از بین آن محدوده ها ، SERVERرا به USER هایتان بدهید به آن می دهید به عنوان مثال : 2040780500192 End 204078050060 star ممکن است از بین محدوده ای که انتخاب کرده اید تعدادی آدرس IP را رزرو کنید . آن محدوده ای را که می خواهید رزرو شود تحت EXCLUDE بنویسید . بعد از وارد کردن این دو گزینه بایستی آدرس زیر شبکه محدوده های انتخاب شده را نیز بنویسید : مثلا در این مثال چون آدرس ها را از کلاس C انتخاب کرده ایم ؛ آدرس زیر شبکه این کلاس را وارد کنید ؛ WINDOWS برای این محدوده آدرسهای وارد شده یک مدت انقضاء از ما سوال می کند و به طور پیش فرض می خواهد که بعد از مدتی این آدرس های IP را باطل کند تا مجددا محدوده جدیدی را تعریف نما ییم .هر شب روز از شما اعدادی می خواهد که حداکثر آن 99روز می باشد و اگر مقداری وارد نکنیم به طور Detalt همان 99روز باقی می ماند ؛ اینها همه در محدوده limited تعریف می شود ؛ اگر نخواهیم هیچ محدودیتی برای آدرسهای IP از نظرزمانی تعریف شود ، قبل از استفاده از قسمت Lea se از گزینه Unlimited استفاده کنید در نتیجه هیچ وقت محدودی نخواهید داشت .
بخش IP : ارتباط شبكه هاي محلي را با اينترنت فراهم مي كند با توجه به اينكه اين پروتكل در آدرس دهي بسيار قوي عمل مي كند و مي توان آدرسهاي IP اندازه كامپيوترهاي شركت كننده را در شبكه هاي ميزبان از نظر تعداد تخمين زد آدرسهاي IP يك آدرس 32و4 بيتي مي باشد اين آدرس تشكيل شده از چهارقسمت 8 بايتي آدرس باعث شناسايي كامپيوترتان و مسيريابي آن در شبكه مي شود با توجه به اينكه از امكانات ديگرادرس دهي هم مي توانيم استفاده كنيم .
SUBNET MASH ADDRESS ( آدرس پوشش زير شبكه ) : باعث مي شود نوع استاندارد شبكه بندي تعريف شود كه در مجموع به كلاس بندي شبكه معروف است كه CLASS A ،B و C خواهند بود آدرس آن نيز 32بيتي و چهار بايتي است كه ابتدا آن را تعريف مي كنند براي اينكه كلاس ندي مشخص شود و بعد با توجه به كلاس شبكه كامپيوتر را در اين كلاس آدرس دهي مي كنند اگر آدرس دهي SUBNET MASH ADDRESS به اين شكل تعريف كنيم
0 0 0 255 فعاليت ما در شكل A است 0 0 255 255 فعاليت ما در شكل B و
0 255 255 255 فعاليت ما در شكل C است و بعد به ادرس دهي خود كامپيوتر مي پردازيم كه استانداردهاي خاص خود را دارد توجه به اين امر ضروري است كه تغيير كلاس شبكه بندي باعث مي شود تعداد كامپيوترهاي شركت كننده در شبكه هاي ميزبان تغيير كند در نتيجه پروتكل IP در لايه NETWORK مدل OSI براي مسيريابي پروتكل TCP در لايه انتقال عمل مي كند بسته ها را پروتكل IP اسمبل مي كند يا مي خواند حداكثر فضا 64KB براي اطلاعاتشان مشخص شده و يك فايل همراه حاوي آدرس مبدا و مقصد و يك سري اطلاعات كنترل كننده همراه آن مي باشد حجم متغييري دارد و درحدود مضاربي از 4بايت مي باشد .
چگونگي فعال سازي پروتكلها در بدنه WINDOWS
مراحل پيكربندي اوليه شبكه ؟
براي راه اندازي شبكه محلي و اتصال آن به اينترنت در ويندوز98 : زماني كه كارت شبكه را در محيط ويندوز 98 فعال مي كنيم آيكوني به نام NETWORK NIGHT BORHOOD ( همسايگان شبكه اي ) ظاهر مي شود برروي DESK TOP برروي آيكون كليك راست مي زنيم و گزينه PROPERTIES يا مشخصات را انتخاب مي كنيم پنجره اي كه باز مي شود مركز كنترل شبكه ويندوز 98 است در اين پنجره گزينه هايي موجود است مثل PROTOCOL – ADAPTER – SERVICE – CLIENT از گزينه PROTOCOLاگر وارد شويم ليست تمام پروتكلها را كه مي شناسيم يا نمي شناسيم جلويمان ظاهر مي شود شركتهاي نويسنده آنها نيز در كنارشان قرار گرفته ما از شركت ميكروسافت وارد مي شويم و پروتكلهاي NET BEUI و TCP/IP را انتخاب كرده و وارد مي شويم از گزينه هاي ADAPTER ،PROTOCOL ، SERVICE ، CLIENTپيكربندي اوليه شبكه را به وجود آورديم و همچنين كامپيوترمان را نام گذاري و تعيين گروه كاري نيز كرديم
ADAPTER : مي توانيم مطمئن شويم كه كارت شبكه بطور كامل تعريف شده
SERVICE : يكسري سرويسهاي امكاناتي را در شبكه در اختيار ما قرار مي دهد .
مزاياي CLIENT SERVER : بالا بردن ضريب اطمينان اطلاعات است ويندورهاي سرور جدا از فرمت FAT فرمت NTFS را پياده سازي كنند .
RESTART : دو باره راه اندازي شدن مي كند و زمان بالا امدن مجدد نامي را كه برروي آن گذاشتيم سوال مي كند عمل LOGIN يعني به شبكه وارد شديم شما براي ساير كامپيوترهاي شبكه قابل ديدن خواهيد بود .
آيكون NET WORKNIGHT BORHOOD : تمام دوستان خود را كه وارد شبكه شده اند را مي بينيد حالا مي توانيد اطلاعاتتان را به اشتراك بگذاريد .
MY COMPUTER : اطلاعات هر درايويي را باز كنيد اگر روي هر پوشه كليك راست را بزنيد گزينه SHARING را مشاهده خواهيد كرد .
SHARING : پوشه مورد نظر شما روي شبكه تحت تمام USERها قرار مي گيرد كافي است نوع به اشتراك گذاشت را انتخاب كنيد FULL SHARE ، READ ONLY SHARE ، PASSWORD SHAHE .
FULL SHARE : ساير همسايگان شما هر نوع تسلطي بر روي پوشه به اشتراك گذاشته شده دارند حتي آن را پاك كنند .
READ ONLY SHARE : فقط همسايگان مي توانند بخوانند يا ببينند .
PASSWORD SHAHE : اگر رمزي را كه شما برروي پوشه در هنگام فرستادن آن به شبكه خبر داشته باشند مي توانند آن را ببينند .
LOGOFF : قصد خروج از شبكه را داريد زماني كه از شبكه خارج شديد ساير همسايگانتان شما را نخواهند ديد و شما آنها را نخواهيد ديد .
FILE AND PRINTER SHARING FORMICROSOFT NETWORK : اين گزينه
باعث مي شود كه كامپيوتر شما به عنوان يك USER يا يك CLIENT تحت شبكه ويندوز شناسايي شود .
IDENTIFICATION ( شناسايي ) : اگر آن را باز كنيم مي توانيم يك نام براي كامپيوتر خودمان در شبكه انتخاب كنيم .
FILE NAME يا گزينه كاري : يعني اينكه به چه مجموعه اي مي خواهيم بپيونديم .
استاندارد آدرس دهي IP : با استفاده از اين استاندارد آدرس دهي شبكه ها و ميزبانهاي آنها آدرس دهي شده و شناخته مي شود در حقيقت يك آدرس IP مي تواند يك شبكه همچون تمام قطعات شركت كننده درآن شبكه و تمام كامپيوترهاي شركت كننده در شبكه را آدرس دهي كند مثال آدرس
98 0 100 اين آدرس دارد اشاره مي كند به عنصر شماره 98 از شبكه شماره 100 .
شبكه محلي يا LAN ( LOCAL AEA NETWORK ) : شبكه اي كه در سطح يك سازمان اداري كوچك بنا مي شود در اين نوع شبكه به دليل مسافت كم بين كامپيوترها انتقال از سرعت بالاتري برخورداري است همچنين اين شبكه از نظر هزينه مقرون به صرفه مي باشند چون كابل كمتري در آنها به كار رفته از همه مهمتر امنيت اطلاعات در اين شبكه ها درصد بالايي دارند .
شبكه هاي ناحيه جغرافيايي در سطح يك شهر MAN ( MUNICIPAL AREA NET ) : براي اينكه بتواند شبكه هاي كامپيوتري را از حد يك سازمان اداري فراتر بسازد چندين شبكه محلي كوچك را به هم اتصال مي دهند ضريب امنيت اطلاعات پايين تر است و حفظ اطلاعاتي به مقدمات بيشتري نيازمنداست و سرعت انتقال اطلاعات نيز كندتر مي باشد .
شبكه ناحيه گسترده يا شبكه جهاني WAN ( WIDE AREA NET ) : از هم رساندن چند شبكه MAN يك شبكه گسترده جهاني در حد كشور يا قاره داشته باشيم سرعت انتقال اطلاعات پايين تر است مثل اينترنت .
اينترنت : بزرگترين شبكه جهاني نماد يك شبكه گسترده مي باشد .
سرور يا سرويس دهنده : يك كامپيوتر اطلاعات را در اختيار مي گيرد و ساير كامپيوترها را تغذيه مي كند .
سرويس گيرنده : سايركامپيوترها CLIENT يا USER مشخص مي شوند يك كامپيوتر در يك شبكه فقط يك CLIENT است در نتيجه هر CLIENT مي تواند يك USER داشته باشد اگر هر كامپيوتر در شبكه فقط يك استفاده كننده يا USER داشته باشد مفهوم CLIENT و USER يكي است در كشورهاي خاصي مثل امريكا ، كانادا و سوئيس موجود است و CLIENT ها و USER استفاده كننده در سطح جهان پخش هستند و مي توانند از طريق ارتباطات مخابراتي و مدمها از منابع سرويس دهنده استفاده كنند هركدام از ما مي توانيم جايي در شبكه جهاني اينترنت براي خودمان باز كنيم كافي است اطلاعاتمان را به شكل يك وب سايت طراحي مي شود را روي هارد ديسك يكي از اين سرويس دهندگان ذخيره كنيم .
CLIENT SERVER : گاهي اوقات در يك شبكه كامپيوتري يك سرور به تنها يك سرور است و گاهي اوقات مي تواند هم سرور و هم CLIENT باشد كه تا حدودي مفهوم شبكه هاي نظير به نظير را به وجود مي آورد هركسي نمي تواند از آن استفاده كند.
PEER TO PEER يا نظير به نظير: براي اينكه يك شبكه نظير به نظير كامل داشته باشيم مي توانيم تك تك كامپيوترهايمان را آدرس دهي IP بنماييم ولي بايد دقت كنيم كه همگي در يك كلاس آدرس دهي شود مزاياي آن استفاده از آنها سادتر است و معايب آن اطلاعات زيادازبين مي روداز سرور خاصي برخوردار نيستند و فقط به جهت يك ارتباط ساده در اشتراك اطلاعات بكار مي روند ضريب اطمينان اطلاعات نيز از درصد پاييني برخورداراست .
اگر بخواهيم همين شبكه هاي نظير به نظير را با ويندوزهاي XP يا 2000 راه اندازي كنيم چون امكانات اين ويندوز بيشتر است خيلي از اين مراحل خود به خود در بدنه ويندوز انجام شده است .
توپولوژي شبكه : چگونگي به هم بسته شدن كامپيوترها و ارتباط آنها با هم شكل هندسي چگونه بهم بسته شدن كامپيوترها از نظر شكل فيزيكي كه اهميت خاصي نيز در تبادل اطلاعات بين كامپيوترها نيز دارد همچنين مي تواند در سرعت انتقال اطلاعات نيز موثر باشد .
انواع توپولوژي : 1- خطي 2- ستاره اي 3- حلقوي .
توپولوژي خطي : BUS در اين نوع شبكه بندي اطلاعات روي يك كابل اصلي منتقل مي شود و USERها از آن استفاده مي كنند در اين نوع توپولوژي سرعت تبادل اطلاعات كند است همچنين اگر يك USER اشكالي پيدا كند از آن گره به بعد بايستي شبكه را قطع كرد معمولا سرعت تبادل اطلاعات در اين نوع شبكه 10MBITبرثانيه مي باشد .
كابل كواكسيال : كابل ارتباط سرور USER يا هم محور 150اهم است .
TERMINATOR : در شبكه BUS از يك نوع كابل هم محور يا كواكسيال با مقاومت 50 اهم استفاده مي شود هر USER مي تواند در هر لحظه از هر اطلاعاتي استفاده كند و نيازي نيست اولويت بندي يا نوبت بندي ايجاد شود در نهايت دو سر كابل شبكه بايستي به وسيله توسط يك مقاومت 50 اهم به زمين اتصال شود كه اين مقاومت TERMINATOR گفته مي شود.
توپولوژي ستاره اي يا STAR : يك نوع شبكه اي است كه HUB توي آن دخالت مي كند .
مزاياي توپولوژي ستاره اي : 1- تقسيم كننده اطلاعات 2- سرعت انتقال اطلاعات 100MBIT برثانيه مي رسد 2- با توجه به اينكه از دستگاه HUB در اين نوع شبكه بندي استفاده مي شود مي توانيم در هر لحظه يك يا چند USER را از مدار خارج كرده يا به شبكه اضافه كنيم بدون اينكه صدمه اي به بقيه USERها وارد كند يك HUB مي تواند حداقل 8 USER و همينطور به ترتيب با تواني از دو به پشتيباني USERها بپردازد براي افزايش دادن سرعت انتقال اطلاعات در شبكه بايستي كابلهايي استفاده كرد كه از سرعت انتقال بالايي برخوردار باشند .
فيبرنوري : در اين نوع كابلها حامل يا كرير اطلاعات امواج نور مي باشند در نتيجه سرعت انتقال اطلاعات بسيار بالاتر مي باشد حتي تا 1000MBITبرثانيه كابلهاي زوج بهم تابيده داراي يك پوشش عايق مي باشد كه داخل آن هشت رشته سيم دودوبهم تابيده شده اند و هركدام يك رنگ مخصوصي به خود دارند كه از اين رنگها براي درست اتصال دادن قطعات به يكديگر استفاده مي شود كابلهاي فيبرنوري با استفاده از تكنولوژي سوار كردن اطلاعات برروي نور سرعت زيادي به انتقال اطلاعات داده اند همچنين مي توانند در فواصل بسيار طولاني اطلاعات را بدون هيچ صدمه اي جابجا كند يك كابل فيبرنوري تشكيل شده است از هسته شيشه اي از جنس شيشه خالص كه به شكل نازكتر از مو انسان تهيه مي شود تقريبا قطري معادل 4ميكرون اين رشته نازك شيشه اي از جنس عدسي ( انعكاس دهنده نور) قرار مي گيرد ورودي آن پوششي از عايق پلاستيك واقع مي شود در ابتداي كابل منبع توليد نور ليزرموجوداست كه با خاموش روشن شدن اين منبع نور اطلاعات به شكل صفر و يك قرار دادي ارسال مي شود و درانتهاي كابل يك DETECTOR نور كه كارش جذب آن را به امواج الكتريكي تبديل مي كند .
كابلهاي فيبرنوري بردو نمونه موجود است : 1- كابلهاي تك حالته SINGLE MODE 2- كابلهاي چند حالته MULTI MODE .
كابلهاي تك حالته : از هسته ارسال نور نازكتري برخوردارند حدود 4تا 10ميكرون و لايه هاي بعدي آنها نيز بين 75تا 125مي باشد 75/4و 125/10اين نوع كابل بسيار گران قيمت است به دليل اينكه از هدر رفت بسيار كمي برخورداراست كيفيت پلاستيك آن نيز مرغوب مي باشد .
كابلهاي چند حالته : هسته اي ضخيم تر دارند حدود 62ميكرون كه با بقيه تجهيزات به 125ميكرون مي رسند اين كابل در فواصل طولاني از هدر رفت بسياري برخوردار است چون عدم كيفيت لايه عدسي گونه و هسته آن در لايه عايق و بيرون از آن مي شود .
ليزر : نوري است حالت تقويت شده دارد لايه پوشش عدسي گونه از پراكندگي نور ليزر جلوگيري مي كند در نتيجه هدر رفت نور كم است بنابراين اكثر اطلاعات در مسافتهاي طولاني كاملا ارسال مي شود و چون حامل اطلاعات نور است سرعت فوق العاده اي نيز خواهد داشت .
توپولوژي حلقوي RING : يك كايل دايره مانند به صورت يك مدار بسته اطلاعات را حمل مي كند در اين نوع حالت دسترسي تصادفي به اطلاعات ديگر موجود نيست اطلاعات از گره اي به گره ديگر منتقل مي شود و هر USER بايستي منتظربماند تا به گره قبلي اش به ان منتقل شود با توجه به منتظر ماندن هر USER براي دريافت اطلاعات سرعت اين شبكه بسيار پايين است ولي به دليل اينكه در يك لحظه چند USER باهم از اطلاعات استفاده نمي كنند درصد خطاي اطلاعات كمتراست از اين نوع توپولوژي در كشورمااستفاده نمي شود.
نرم افزار و سيستمهاي عامل شبكه :بعد از بسته شدن يك شبكه به شكل فيزيكي بايستي توسط نرم افزار ارتباط آنها را برقرار كرد سيستمهاي عاملي طراحي شده اند توسط شركتهاي معتبري كه مي توانند اين ارتباط را برقرار كنند شركتهاي ناول و شركت ميكروسافت در اين زمينه از اعتباري خاص برخوردار هستند براي اولين دفعه شركت ناول سيستم عامل NET WARE را براي برقراري انتقال اطلاعات در يك شبكه طراحي نمود و پروتكلهاي خاص آن را تعريف كرد سيستم عامل NET WARE در ابتدا توانست بانكهاي اطلاعاتي تحت سيستم عامل DOS را به خوبي شبكه سازي كند با توجه به خارج شدن بانكهاي اطلاعاتي از DOS به تحت WINDOWS شركت مايكرو سافت پيش بيني شبكه هاي تحت WINDOWS را انجام داد پروتكلهاي مورد نياز را بطور كامل به WINDOWS98 و ما بعد آن اضافه كرد كه هم اكنون تمام نسخه هاي WINDOWS قابليت شبكه سازي دارند همچنين تعدادي از نسخه هاي آن كاملا مي توانند به شكل نرم افزار سرور عمل كنند شركت مايكروسافت از WINDOWS98 به بالا با توليد هر ورژن WINDOWS نسخه سوم آن را وارد بازار كرد كه مي توانيم در شبكه هاي تـت WINDOWS روي USERهـا از WINDOWS معمولي روي سرورمان از نسخه سرور WINDOWS استفاده كرد .
سازمانهايي كه بيشتربه استانداردهاي شبكه سازي توجه داشته اند و استاندارد به وجودآورنده لايه هاي شبكه را مورد بحث قرار داده اند : 1- IEEE 2- IEC .
استاندارد IEEE : ((INSTITUTE ELECTRICAL ELETRONIC ENGINEERING
( انستيتو مهندسي مدارات الكتريكي و الكترونيكي) قوانين ابتدايي ايجاد شبكه هاي LAN – WAN – MAN مي باشد استاندارد INTERNET توسط شركتهاي تجهيزات ديجيتال شركت زيراكس و شركت اينتل به وجودآمده است به استانداردهاي اين سازمان پروژهاي سري 802يا 802PROJECT گفته مي شود .
استاندارد IEC : ( INTERNATIONAL ELCTROTCHNICAL COMMISSION )
( تعريف كننده مدارات الكترونيكي و الكتروتكنيك ) قسمتي از شبكه كه به وسيله يك مدار الكترنيكي طراحي شده است بايستي از استانداردهاي اين سازمان پيروي كند .
مدل ISO : ( INTERNATIONAL ORGANIZTION FOR ) ( سازمان استاندارد بين المللي ) مهمترين استاندارد را براي مقدمات شبكه سازي تعريف كرده است همچنين مراحل مختلف انتقال اطلاعات در يك شبكه را مي توان توسط استانداردهاي اين سازمان بررسي نمود اين سازمان مدلي بنام مدل OSI براي تعريف طبقات مختلف شبكه سازي به وجود آورده است كه برپايه و مبناي شبكه هاي رايانه اي قرار مي گيرد .
مدل ISO از هفت لايه تشكيل شده است كه هركدام به بررسي استانداردهاي خاص يك قسمت از شبكه سازي مي پردازد :
1- لايه اول از مدل معروف به لايه فيزيكي PHYSICAL LAYER : اين لايه استانداردهاي مربوطه را به قطعات فيزيكي بين كامپيوترها كه براي تبادل اطلاعات نصب مي شوند را تعريف مي كند مثل نوع و جنس كابلها .
2- لايه ارتباط اطلاعاتي يا لايه DATA LINK : زماني كه اطلاعات آماده جابجايي برروي كابلهاي شبكه مي شوند بايستي بصورت بسته هاي اطلاعاتي درآينداين لايه موظف است به اين كاربيردازد و چگونگي بسته بندي اطلاعات را تعريف كند.
3- لايه شبكه يا NET WORK LAYER : چگونگي يافت شدن يك كامپيوتر در يك شبكه را تعريف مي كند يعني مسيري مشخص مي كند كه اطلاعات به كامپيوتر كه مورد نظر ماست در يك شبكه ارسال شود.
4- لايه انتقال يا TRANS PORT : چگونگي اصلاح خطاهايي كه در حين نقل و انتقال اطلاعات بين كامپيوترها براي اطلاعات بوجودمي ايد تعريف كند .
5- لايه دوره كاري يا SESSION : اين لايه چگونگي برقراري ارتباط بين دو كامپيوتر را تعريف مي كند تا دو كامپيوتربتوانند در يك شبكه يكديگررا شناسايي كرده وارتباط اطلاعاتي داشته باشند. 6- لايه نمايش يا PRESENTATION : لايه نمايش مي تواند اطلاعاتي را كه از ساير كامپيوترها در يك شبكه به يك كامپيوتر رسيده است را در محيطهاي مناسب بازيابي نمايد مثل يك فايل تصويري را در محيط بازكننده تصاويريك فايل متني را در محيط هاي واژه پرداز و... .
7- لايه كاربردي يا لايه APPLICATION : وظيفه مهمي نيز برعهده دارد ارتباط كامپيوتردر شبكه را با دستگاههاي ورودي و خروجي متصل به شبكه را برقرار مي كند مثلا چاپگرهايي كه تحت شبكه به اشتراك گذاشته شده اند با توجه به اين استاندارد 7 لايه اي از اين بعد هر قسمت از شبكه را كه بررسي كنيم بايستي بدانيم كه از كداميك از اين لايه ها برخواسته است و تحت چه تعاريفي فعاليت مي كند .
سازمان استاندارد ( IBM INTERNET ACTIVITES BOARD ) ( صفحه يا برد فعال كننده اينترنت ) اطلاعات گسترده شده در شبكه INTERNET نيز از نظر تحقيق برروي اطلاعات و نظم و سازماندهي آنها در شبكه نيز تحت نظارت سازمان و استاندارد خاص است .
IRTF: ( INTERNET REASEARCH TASK FORCE ) برچگونگي تحقيق و گرد آوري مطالب انترنتي نظارت دارد .
IETF : ( INTERNET ENGINEERING TASK FORCE ) چگونگي نظم بخشيدن و استفاده از اطلاعات را به عهده دارد .
ANSI : ( AMERICAN NATIONAL STANDARD INSTITUTE ) ( انستيتوي بين المللي استاندارد امريكا) برتمامي فعاليتهاي نرم افزاري نظارت مي كند از جمله نرم افزارهاي شبكه.
شبكه : تشكيل شده از چند كامپيوتر متصل به يكديگر كه طرحها و استانداردها موجود است براي كنترل نقل انتقال اطلاعات در اين شبكه ها بطوري كه اين استانداردها صحت و دقت انتقال اطلاعات را به كاربران نشان مي دهد و باعث آساني انتقال اطلاعات در سيستم شبكه مي شود.
يك سيستم شبكه از عناصرزير تشكيل مي شود : 1- طرح اوليه شبكه براي انتقال اطلاعات 2- سخت افزار شبكه براي ارتباط فيزيكي كامپيوترهاي شبكه 3- استانداردها و يا پروتكلها براي شناسايي و آدرس دهي در شبكه .
شبكه هاي تحت WINDOWS : از استفاده بيشتري برخودارند و سرعت بالاتري در انتقال اطلاعات دارند .
شبكه هاي LAN از ديدگاه تحت WINDOWS: مجموعه اي از سخت افزارها و نرم افزارها كه مي توانند قسمتي از يك شبكه اختصاصي را تحت كنترل قرار دهند زير مجموعه فن آوري شبكه هاي LAN مي باشند استانداردهاي بوجودآورنده اين فن آوري چه از لحاظ سخت افزار و چه از لحاظ نرم افزار لايه DATA LINK يا ارتباط و انتقال اطلاعات را بطور كامل و بخشي از لايه هاي NET WORK يا شبكه و لايه PHYSICAL را در بر مي گيرد .
از ديدگاه مدل ISO فناوري شبكه هاي LAN براي انتقال اطلاعات از سه استاندارد مهم استفاده مي كنند : 1- استاندارد INTERNET 2- استاندارد حلقه نشان TOKEN RING 3- استاندارد FDDI .
FDDI : براي نقل و انتقالات اطلاعات فيبرنوري استفاده مي شود رايج ترين استاندارد جهت راه اندازي شبكه LAN اين استاندارد مي باشد به دليل اينكه از سرعت بالا و هزينه كم برخوردار است در شبكه هاي حلقوي متمركزي كه به صورت ساختمانهاي متفاوت از يكديگر فاصله دارند زماني كه بخواهيم اين ساختمانها را بهم ارتباط بدهيم از كابل فيبرنوري 10MBIT بر ثانيه براي ارتباط BACK BONE استفاده مي كنيم با توجه به اينكه فواصل اين ساختمانها چون همگي در يك شبكه حلقوي شركت كرده اند هر چقدر كه زياد باشند اين استاندارد جوابگو آن فاصله مي باشند حتي تا حدود 100كيلومتر.
اصطلاح BACK BONE : مجموعه اي از اطلاعاتمان را از جايي به جاي ديگر انتقال دهيم يا سخت افزاري كه شبكه اي را براي حفظ يك سري اطلاعات را به شبكه ديگري ارتباط بدهند .
كارت شبكه NIC : وظيفه دارد ارتباط كابل شبكه را با مادربورد كامپيوتر برقرار سازد و از همه مهمتر بسته هاي اطلاعاتي با فريم ها را برروي كابل شبكه بگذارد .
بسته اطلاعاتي : اطلاعات هر دو با آدرس مقصد مي باشد .
استاندارد اترنت ETHERNET از لحاظ سرعت نقل انتقال اطلاعات به سه دسته تقسم مي شود : 1- اترنت 2- اترنت سريع 3- اترنت گيگا بايت .
حالت اترنت ETHERNET : در انتقال اطلاعات بر 10MBIT برثانيه سرعت دارد .
حالت اترنت ETHERNET سريع : در انتقال اطلاعات 100MBITبرثانيه سرعت دارد .
حالت اترنت ETHERNET گيگابايت : در انتقال اطلاعات 1000MBIT برثانيه سرعت دارد .
كامپيوتري كه در يك شبكه استاندارد اترنت كارمي كند براي شركت كردن در اشتراك گذاري اطلاعات مراحل زير را دنبال مي كند : 1- كامپيوتري كه قصد انتقال اطلاعات را دارد بدنبال بيكاري شبكه مي گردد 2- در صورت بيكاري شبكه اطلاعاتش را همراه با آدرس كامپيوتر مقصد برروي كابل شبكه مي گذارد 3- ساير كامپيوترها آدرس فرستاده شده را به آدرس خودشان مقايسه مي كنند در صورتي كه يكي باشد آن كامپيوتر اطلاعات را برمي دارد 4- مجدا شبكه بيكارمي ماند براي ارسال اطلاعات توسط كامپيوترهاي ديگر 5- در صورتي كه هر دو كامپيوترهمزمان اطلاعات ارسال كنند حالت برخورد اطلاعات يا ترافيك در شبكه به وجود مي آيد در اين لحظه چون ساير كامپيوترها نمي توانند اطلاعات را بردارند تمام اطلاعات شبكه پاك مي شود و با اعمال يك حالت انتظار متفاوت به آن دو كامپيوتري كه ارسال اطلاعات داشتند مجدا از آنها ارسال اطلاعات خواسته مي شود در نتيجه احتمال برخورد اطلاعات كاهش مي يابد .
استاندارد بررسي استفاده از كابلهاي انتقال اطلاعات در شبكه هاي اترنت : 1- 10BASE5 2-10BASE2 3- 10BASET 4-100BASE T 5- 10BASE F 6- 100BASE F 7- 1000BASE F,T .
استاندارد 10BASE 5 : در اين استاندارد كابلي از جنس كواكسيال COAXIAL به نام كواكسيال ضخيم كه قدري گران قيمت نيز مي باشد اين كابل فقط در شبكه هاي BASE يا خطي بكار مي رود اين كابل 10MBIT برثانيه سرعت دارد و مي تواند تا 500 متر بين SEGMENT ها را پشتيباني كند با توجه به اينكه در اين استاندارد حداكثر از سه SEGMENT استفاده مي شود كه در هر SEGMENT بيش از 100 كامپيوتر مي تواند شركت كند از اين استاندارد فعلا استفاده نمي شود .
استاندارد 10BASE 2 : در اين استاندارد از كابل كواكسيال نازك با مارك RG-58 A/U استفاده مي شود كه از فراواني خاصي برخورداراست و از نظر هزينه نيز ارزان قيمت است اين كابل در شبكه هاي BASEيا شبكه هاي خطي استفاده مي شود براي اتصال كابلها به كارتهاي شبكه از كانكتورهاي BNC استفاده مي شود اين كابل سرعتي معادل 10MBIT برثانيه دارد كه مي تواند در يك شبكه با حداكثر سه SEGMENT كه هر SEGMENTبيش از 30 كامپيوتر شركت دارند تا فاصله 185متري بين هر SEGMENT پشتيباني مي كند .
استاندارد 10BASE T : اين استاندارد براي استفاده در شبكه هاي STAR بكار مي رود كابل اين نوع استاندارد از نوع كابلهاي UTP ( UNSHILED TWISTED PAIR ) مخابراتي يا كابلهاي زوج بهم تابيده بدون عايق استفاده مي شود اين كابلها با نام CAT3 نيز ناميده مي شوند سرعت اين كابل 10MBITبرثانيه و مي تواند در شبكه اي كه از SEGMENT 1024 استفاده مي كند و هر SEGMENT آن فقط يك كامپيوتر را شامل مي شود شركت كند و بين هر SEGMENT تا 100متر فاصله را تحمل مي كند براي اتصال اين كابلها به كارتهاي شبكه از كانكتورهاي RG-45 استفاده مي شود .
استاندارد 100BASE T : اين استاندارد كابلي مشابه با استاندارد10BASE T دارد كه سرعت آن 10برابر افزايش يافته و به 100MBIT برثانيه مي رسد در شبكه هاي ستارهاي جديد از اين كابل استفاده مي شود كه به آن CAT5 نيز مي گويند .
استاندارد 10BASE F : در اين استاندارد از كابل فيبرنوري با سرعت 10MBIT برثانيه استفاده مي شود استفاده مي شود معمولا زماني كه بخواهند بين چند ساختمان شبكه شده كه فاصله زيادي از يكديگر دارند ارتباط شبكه اي برقراركنند مثلا در يك ساختمان اداري بزرگ از اين نوع كابل بين ساختمانها استفاده مي شود با توجه به اينكه تا 4000 متر فاصله را پشتيباني مي كند از اين كابل در شبكه هاي STAR استفاده مي شود .
استاندارد 100BASE F : كابل فيبر نوري با سرعت 100MBIT برثانيه دقيقا موارد استفاده مانند استاندارد 10BASE Fدارد ولي بدليل سرعت بالاتر فواصل كمتري حدود400 تا 412متر را پشتيباني مي كند .
استاندارد 1000BASE F,T : به اين استاندارد استاندارد اترنت گيگا بايت مي گويند سرعت بسيار بالايي حدود 1000MBIT برثانيه براي انتقال اطلاعات دارد در حالت 1000MBIT از كابلهاي (UTP) با سرعت 1000MBIT برثانيه استفاده مي شود كه برحسب فاصله پشتيباني شونده نامشان تفاوت مي كند در اين حالت CAT5 تا 25متر پشتيباني مي كند مدل و استاندارد CAT6 تا 100متر مي تواند پشتيباني كند و در حالت 1000BASE F از كابل فيبر نوري با سرعت 1000MBIT برثانيه استفاده مي شود كه تا حدود 550 متر را نيز پشتيباني مي كند .
استاندارد TOKEN RING : چرخش اطلاعات از يك گره به گره بعدي و USER بايستي منتظر بماند تا اطلاعات از گره قبلي اش به آن منتقل شود در شبكه هاي حلقوي اين استاندارد فقط مخصوص شبكه هاي حلقوي است اين استاندارد توسط شركت IBM و تحت نظارت استاندارد IEEE در چهارچوب قوانين پروژهاي سريع 802 به وجود آمده است چنانچه كه مي دانيم در اين شبكه بايستي دو كابل انتهاي شبكه به يكديگر متصل شود تا يك حلقه بسته ايجاد گردد به دليل اينكه اطلاعات در اين شبكه فقط در يك جهت جابجا مي شود سرعتي كه اين استاندارد در انتقال اطلاعات توليد مي كند 4MBIT برثانيه در نوع TYPE3 و 16MBIT بر ثانيه در نوع TYPE1 يا جديدترين نسخه خود استفاده مي كند با توجه به اينكه از سرعت پاييني برخورداراست ولي تداخل اطلاعاتي يا برخورد اطلاعات در اين استاندارد صورت نمي گيرد يك كامپيوتر شركت كننده در TOKEN RINGيا شبكه حلقوي براي ارسال اطلاعات برروي شبكه به دنبال يك TOKEN يا نشانه آزاد مي گردد زماني كه اين نشانه را بيايد اطلاعاتي را كه مي خواهد ارسال كند همراه با آدرس كامپيوتر مقصد به همراه TOKEN به كامپيوتر كناري خود مي فرستد ممكن است اين كامپيوتر كامپيوتر مقصد باشد يا نباشد در صورتي كه نباشد اطلاعات را از خود عبور مي دهد و به سمت گره بعدي مي فرستد تا اينكه اطلاعات به كامپيوتر مقصد برسد اطلاعات توسط آن دريافت مي شود و يك پيغام به سوي كامپيوتر فرستنده ارسال مي گردد مبني براينكه اطلاعات در يافت شد كامپيوتر فرستنده نيز با دريافت اين پيام يك TOKEN آزاد به شبكه ارسال مي كند تا كامپيوتر بعدي مورد استفاده قرار بدهد .
سخت افزار شركت كننده در اين استاندارد : كابلي كه در اين استاندارد استفاده مي شود ( شبكه حلقوي ) از نوع كابل STP يا زوجهاي به هم تابيده عايق دار SHILED TWISTED PAIR مي باشد كه از هزينه زيادتري نيز برخوردار است اين كابل اطلاعات را با سرعت 16MBIT برثانيه ارسال مي كند و مي تواند بين هر SEGMENT تا 100متر را پشتيباني كند با توجه به اينكه در شبكه هاي حلقوي هر SEGMENT فقط شامل يك كامپيوتر است حداكثر از 260كامپيوتر در يك شبكه حلقوي مي توان استفاده كرد .
يك كارت شبكه از چند نظر مورد بحث قرار مي گيرد : 1- مدل كارت شبكه 2- پورتهاي ارتباطي كارت شبكه 3- سرعت كارت شبكه 4- راه انداز بودن كارت شبكه يا عدم آن 5- ارتباط يكطرفه يا دو طرفه داشتن در دريافت و ارسال اطلاعات 6- مارك كارت شبكه .
مدل كارت شبكه بر دو نوع است : 1- مدل كارتهاي ISA 2- مدل كارتهاي PCI .
مدل كارت شبكه : بـه آنجـا برمـي گردد كه اين كارت شبكه از چه طريقي با مادربورد ارتباط دارد
) STAR ) اسلاتهاي گسترشي برروي مادربورد محل نصب كارتهاي سخت افزاري مانند كارت شبكه – كارت گرافيك – مودم ... كارتهاي شبكه مي توانند در اسلاتهاي ISA و PCI برروي مادربورد قرار بگيرند .
تفاوت كارت شبكه ISA و PCI : كارت شبكه PCI سريعتر عمل مي كنند براي اينكه اسلاتهاي PCI سريعتر در انتقال اطلاعات عمل مي كنند ولي اسلايدهاي ISA 8 و 16بيتي اطلاعات ارسال مي كنند اسلات PCI 32 بيتي هستند
پورتهاي ارتباطي كارت شبكه : بسته به اينكه چه نوع شبكه اي مي بينيم بايد پورت ارتباط اطلاعات كارت شبكه مان را انتخاب كنيم مي توانيم از كارت شبكه اي استفاده كنيم كه فقط پورت ارتباط كارت كواكسيال در شبكه BUS باشد يا كارت شبكه اي كه فقط پورت كانكتور RJ45 براي ارتباط با كارتهاي CAT در شبكه STAR را داشته باشد يا كارتي كه هر دو را با هم داشته باشد كارتهاي شبكه جديد امروزي پورت ارتباط با كابل فيبرنوري را نيز دارند براي كارت شبكه نيز از استاندارد اترنت استفاده مي كنيم بنابراين با توجه به كابلي كه انتخاب كرده ايم و نوع شبكه اي كه مي بنديم سرعت كارت شبكه را نيز انتخاب مي كنيم كارتهاي شبكه موجود در بازار اغلب 10به 100مي باشند يعني با هر دو سرعت 10و 100 تنظيم مي شوند 10MBIRS،100MBITS ، 1000MBITSكارتهاي با سرعت 1000 معمولا جدا هستند .
راه انداز بودن كارت شبكه يا عدم آن : گاهي اوقات نياز است بيشتر تحت DOS و شبكه هاي NAVAL كه روي هاردديسك نگذاريم بنابراين براي اينكه براي اولين دفعه كامپيوتري كه روشن مي شود و بدون هاردديسك بوت شود كارت شبكه از نوع راه انداز انتخاب مي شود ( داراي BOOT ROM ) .
ارتباط يكطرفه يا دوطرفه در دريافت و ارسال اطلاعات : بعضي از كارتهاي شبكه در يك لحظه فقط مي توانند اطلاعات بفرستند يا بگيرند در نتيجه سرعت اين كارتها قدري پايين تر است اما ترافيك اطلاعاتي كمتري توليد مي كنند كارتهاي دو طرفه در يك لحظه هم دريافت و هم ارسال اطلاعات دارند با سرعت بالاتري 30% تا 50% بيشتر از كارتهاي يكطرفه عمل مي كنند به دليل ترافيك اطلاعاتي قبل از سرعتشان قفل مي كند D-LINK ، COMPEX ، 3COM ، PLANET ، CISCO .
با توجه به اينكه كارت شبكه روي كامپيوتر سرور بايد از مارك خوبي برخودار باشد شرايط ديگري نيز بايد داشته باشد : 1- قابل اطمينان بالا و هوشمندي 2- چند پورت بودن 3- داشتن كانكتور WAKE ON LAN يا WOL يعني بيدار شدن برنامه شبكه .
داشتن كانكتور WOL يا WAKE ON LAN : اين كانكتور با اتصال به كانكتوري مشابه با خود برروي مادربورد مي تواند در زمانهاي اعمال مديريت توان كامپيوتر از حداقل مصرف برق استفاده مي كند مثل حالت STAND BY يا SUSPAND با ارسال اطلاعات از سوي كامپيوترهاي ديگر در شبكه بيدار شده و به آن پاسخ مي دهد.
هابها HUB : مخصوص شبكه هاي STAR وظيفه يك هاب دريافت اطلاعات تكرار و تقويت آن و ارسال به سوي چند كامپيوتر است يك هاب معمولا داراي يك ورودي و 4، 8 ، 12، 16يا 24خروجي مي باشد هابها متاسفانه در كنترل ترافيك اطلاعاتي زياد هوشمند نيستند .
انواع هابها : 1- هاب STANDALONE 2- هاب STACKABLE 3- هاب MODULATOR ( ENTERPRISE ) هاب در لايه فيزيكي مدل OSI تعريف شده و فعاليت مي كند .
هاب STANDALONE : هابهايي كه در يك شبكه كوچك استفاده مي شوند در اين حالت براي ازدياد CLANT يمان گاهي اوقات از چند طبقه هاب پشت سر هم استفاده مي شود در اين حالت علاوه بر ازدياد ترافيك اطلاعاتي و افت سرعت حداكثر از 4 هاب پشت سر هم نيز نمي توانيد بيشتر استفاده كنيد .
هاب STACKABLE : ( توانايي اتصال داشتن در پشتشان ) به بازار عرضه شد كه كار چند هاب را انجام مي دهند و به راحتي تعداد CLENT ها افزايش مي بايند مثل اينكه چندين طبقه هاب روي هم قرار گرفته شده باشد كه اتصال آن ما بين آنها و در پشت آن قرار گرفته باشد .
هاب MODULATOR ( ENTERPRISE ) : به دليل كيفيت بالايي كه نيز دارند گاهي اوقات به سوئيچ نيز معروفند اين هابها داراي يك منبع تغذيه بزرگ مي باشند همچنين در پشتشان يك سري اتصالات دارند كه از طريق اين اتصالات مي توانند با هابهاي ديگر با سوئيچهاي ديگر و روتلهاي ديگر ارتباط برقرار كنند قيمت آن بالا است زماني از يك كابل براي پخش اطلاعات استفاده مي شود سرعت آن بطور اتوماتيك قابل تنظيم است كه بين 10MBITتا 100MBIT بر ثانيه تغيير مي كند .
پل ها : يك پل مي تواند ارتباط بين دو شبكه كاملا مجاز را برقرار كند و يا در مواردي قطع ارتباط نماييد يك پل معمولا مي تواند محل ارتباطي براي يك شبكه LAN و يك شبكه گسترده WAN باشد عملي كه پل انجام مي دهد باعث مي شود زمان ارتباط اطلاعاتي بين دو شبكه مجزا از ترافيك اطلاعاتي كاسته شود زماني كه بسته اطلاعاتي يا فريم به پل وارد مي شود پل به آدرس مقصد كه به آن بسته اطلاعاتي همراه است نگاه مي كند در صورتي كه كامپيوتر مقصد در آن شبكه ديگر موجود باشد اطلاعات را از خود عبور مي دهد در غيراينصورت آن را ناديده مي گيرد پلها علاوه برلايه فيزيكي مدل OSI مدل DATA LINK را نيز شامل مي شوند .
ROUTERS يا گردانندها : دقيقا كار همان پلها را انجام مي دهند ولي با كيفيت و هوشمندي بسيار بالاتري با توجه به اينكه ROUTERS داخل خودشان پردازنده و حافظه دارند معمولا بيشترين محل استفاده ROUTERS براي اتصال يك شبكه LAN به شبكه اينترنت يا WAN است .
عملكرد ROUTERS از سه جهت كيفيت دارد : 1- دو شبكه مجزا را به يگديگر اتصال مي دهد با توجه به اينكه استقلال دو شبكه را كاملا حفظ مي كنند 2- با هوشمندي خودپردازش كافي برروي بسته هاي اطلاعاتي بهترين و كم ترافيك ترين مسير را براي ارسال يك بسته اطلاعاتي به مقصد انتخاب مي كند روتلها مي توانند با سرعت بسيار بالايي حداقل 250000 و حداكثر چند ميليون بسته اطلاعاتي را بر ثانيه بررسي نمايند به اين ترتيب كه بسته را باز كرده علاوه بر بررسي آدرس مقصد بطور دقيق محاسبه مي كنند كه اين بسته اطلاعاتي چه مدت زماني برروي شبكه معطل گشته در نتيجه ان را در اولويت ارسال قرار مي دهند همينطور بسته هاي خراب و بسته گم شده آدرسشان مشخص نيست از شبكه دور مي كنند اين قطعه سخت افزاري نيز لايه DATA LINK از مدل ISO بطور كامل شامل مي شود .
سوئيچها يا SWITCHES
يك سوئيچ دقيقا معادل با يك هاب عمل مي كند با تفاوت اينكه مزيت هاي زيادي بر هاب دارد
مزيتهاي سوئيچ نسبت به هاب : 1- سوئيچها خروجي هايي دارند با سرعت انتقال بالاتر يك هاب مي تواند از 4تا 24 خروجي داشته باشد خروجهاي يك هاب معمولا با سرعت 10به 100كار مي كند ولي سوئيچها خروجهايي دارند با سرعت 1000MBIT برثانيه البته نه همه خروجيها 2- هابها اطلاعاتي را كه دريافت مي كنند قدرت تصفيه و پردازش آنها را ندارند يا از هوشمندي پايين تري برخوردارند با توجه به اينكه يك سوئيچ با پردازش يك سيستم اطلاعاتي آن را به آدرس مورد نظر ارسال مي كند 3- سوئيچ مي تواند از ترافيك شبكه بكاهد و همچنين در لايه DATA LINKاز مدل OSI شناخته مي شود.
MANUAL : خودتان مي توانيد آدرسهاي IP و زير شبكه را وارد كنيد .
NT FILE SYSTEM : در صورتي كه درايو يا درايوهايي توسط اين فرمت برنامه ريزي شود آن درايو درصد فضاهاي آزاد هدر رفتنش كاهش مي يابد همينطور نوع كلاستربندي سطح ديسك چنان حساب شده مي باشد كه درصد حفظ اطلاعات مي افزايد معمولا درايويي را كه بايستي اطلاعات اصلي سرور روي آن قرار بگيرد با اين نوع فرمت راه اندازي مي كنند .
WORKGROUP يا گروه كاري : به حالت DOMAINيا حالت حوزه ارتقاع دهيم در اين نوع شبكه كنترل سرور بر USERهايش از درصد بالايي برخورداراست كه براي استفاده از شبكه DOMAIN بايستي نرم افزار ACTIVE DIRECTORY يا فهرست فعال در بدنه ويندوز سرور به پا داشته شود كه اين نيز مديون همان فرمت NTFS مي باشد .
LOGIN ورود به شبکه گاهی اوقات
زمانیکه USER NAME را برای ورود به شبکه ویندوزدرخواست می کند با وارد کردن آن عمل ورود به شبکه یاLOGIN صورت می گیرد بعد از ورود به شبکه و مدتی کار کردن با آن می توانیم از LOGOFF برای خروج استفاده کنیم .
بحث به اشتراک گذاشتن چاپگر : می دانیم که هر چاپگر برای ویندوز بایستي تعریف شود روش تعریف شدن چاپگر به دو صورت انجام می شود : زمانیکه از دو آیکنSETTING گزینهPRINTERS را انتخاب می کنیم و پنجره مربوط به تعریف چاپگرها باز می شود . آیکن ADD PRINTER ظاهر می گردد با باز کردن این آیکن دو روش تعریف PRINTER برای ما نشان می دهد LOCAL PRINTER ( چاپگر محلي يا براي يك كامپيوتر)
NOT WORK PRINTER ( چاپگرشبكه ) : بعد از اینکه چاپگر به روش دوم تعیین شده بایستی آن کامپیوتری که آن چاپگر به آن وصل است چاپگرش را برای شبکه اشتراک بگذارد تا دیگران بتوانند استفاده کنند با این شرط که سایر کامپیوتر ها نیز آن چاپگر را بشناسند . برای بقیه کامپیوترها نیز از آیکن ADD PRINTER چاپگر را می شناسیم .برای بوجود آوردن شبکه های CLIENT-SERVER در ابتدا از ویندوز سرور بعنوان اولین سرور پرقدرت نام می بریم که برای بوجود آمدن چنین شبکه هایی بایستی یک کامپیوتر زمان از این ویندوز استفاده کند که همان سرور است سایر کامپیوترها می توانند از ویندوز98 یا XP معمولی استفاده نمایند .
از مزایا استفاده از ویندوز 2000 : 1- استفاده از مزمت شبکه یاNTFS است که باعث می شود عمل سفارش کردن اطلاعات برروی دیسک قویتر انجام پذیرد همچنین این فرمت از حداکثر فضای دیسک استفاده می کند و کلاستر را به بهینه ترین حالت صورت میدهد 2- استفاده از شبکه بندی Domain برای حفظ بیشتر اطلاعات و گسترش آن به حالت Active Pirectory یا فهرست فعال 3- استفاده بهینه از سرویسهای DNS,DHCP
DNS : چه میکند یا Domain Name Server .
برای اینکه فعالیت این سرویس را بهتر بشناسیم به آدرس دهی مختلف در یک شبکه اشاره کوتاهی می نماییم : 1- آدرس دهی فیزیکی 2- آدرس دهی منطقی 3- آدرس دهی به روش نام گذاری کامپیوتری 4- ليست تنظيمات سخت افزاري .
آدرس دهي فيزيكي : آدرس است که شرکتهای سازنده برروی کارت شبکه قرار داده و آنرا فعال می کند در حقیقت هر کارت شبکه با این آدرس شناسایی می شود
آدرس دهي منطقي : آدرسی که توسط پروتکل TCP/I P و بخش ip آدرس برروی کامپیتر گذاشته میشود که هر کامپیوتر توسط آن شناخته می شود .
آدرس دهي به روش نام گذاري كامپيوتري : برای استفاده بهتر و کاربرد بهتر از کامپیوترها در شبکه و جستجوی آنها در آیکنهای Net work Nighborhood ویندوز 98 و my net workplacesاز این نوع آدرس دهی که گذاشتن یک نام بر روی کامپیوتر است استفاده می کنیم . برای اینکه کامپیوترها بتوانند در شبکه یکدیگر را شناسایی کنند بایستی رابطه بین این سه آدرس برقرار گردد که این ارتباط به این شکل است نام یک کامپیوتر توسط نرم افزار DNS و در حالت For ward یعنی رو به جلو به آدرس منطقی تبدیل می شود و آدرس منطقی توسط پروکتل شبکه به آدرس فیزیکی تبدیل می شود نرم افزار DNS که وظیفه اش مشخص شد در دو حالت تبدیل را انجام می دهد : 1- در حالت For ward 2- حالت revers که تبدیل آدرس منطقی به نام یک کامپیوتر است .
DHCP : باید بدانیم چون شبکه CLIENT SERVER یک سرور بخصوص دارد به این سرور یک آدرس IP ایستا یا STATIC می دهیم که آنرا تغییر نمی دهیم بعد از فعال شدن نرم افزار DHCP آدرس دهی USER IP ها به سرور واگذار می کنیم .
برای استفاده از پیکر بندی شبکه در ویندوز2000 : از منوی استارت START گزینه setting را انتخاب کنید و از گزینه setting گزینهNet work and Dail up این گزینه پنجره ای باز می کند که در این پنجره آیکون Local Area connection مشخص است اگر این آیکون را باز کنیم مرکز کنترل شبکه در ویندوز مشخص می گردد . کلید propertiesرا فشار دهید تمام ابزارهای مورد نیاز برای شبکه مثل لیست پروتکلها لیست سرویسها لیست clientها
لیست تنظیمات سخت افزاری در اختیار شما قرار می گیرد : از لیست سرویسها ( فایل و فهرستها و چاپگر) به اشتراک گذاشت . از لیست client کامپیوتر هایتان را بعنوان user تحت شبکه ویندوزبشناسیم و از تنظیمات سخت افزارکارت شبکه تان را راه اندازی و پیکر بندی کنید .
تفاوت ویندوزهای سرور به ویندوزهای معمولی : اینست که بایستی برای تشکیل شبکه client server توسط آنها user در سرور ثبت نام شوند برای ثبت نام کردن userها در داخل ویندوز سرور ابتدا نام تمام userهایمان را جایی یادداشت می کنیم و برای هر کدام یک رمز یا یک pass word انتخاب می کنیم بعد از انجام اینکار از منوی استارت START و قسمتprogram گزینه Administrutive tools ابزارهای مدیریتی گزینه computer management مدیریت کامپیوتراین پنجره باز می شود یک دو قسمت دارد در قسمت سمت چپ درختواره ای موجود است از داخل این درختواژه گزینه sgstem tools را انتخاب میکنیم و از این زیر مجموعه گزینه local user and group انتخاب می شود یعنی user و گروههای محلی و از این مجموعه گزینه user را انتخاب می کنیم کلیک راست را بزنید و گزینه New user انتخاب می شود پنجره ای باز می شود که می توانید userهایتان را در آن ثبت کنید بعد از اینکه این اطلاعات را برای یک user وارد کردیم چون بحثpassword گذاری و حفاظت اطلاعات در ویندوز2000اهمیت دارد چند گزینه دیگر در همین پنجره برای محکم کردن کنترل بر userها با استفاده از password ها موجود است .user cannot change password (Userبه هیچ عنوان نمی تواند رمز خود را عوض کند) .user never expries password ( رمز عبور user مهلت انقضا نداشته باشد) Account isDisable (این گزینه باعث می شود یک user نتواند با یک شبکه ارتباط داشته باشد )User must change password at next (هر دفعه user وارد شبکه می شود رمز باید عوض شود ) . برای تک تک userهایمان بایستی این پرونده تکمیل شود تا ثبت نام server گردد از این لحظه به بعد اگر serverتان را یک مرتبه restartکنید و یا serverتان را log offنمایید و دوباره login کنید server تمامuser ها را خواهد دید وuserما نیز server را خواهد دید از این لحظه به بعد عمل اشتراک گذاری اطلاعات و چاپگر ها همانند ويندوز 98 قابل اجرا است فقط مي توانيم با استفاده از امكانات ديگر win2000 كنترل بر userهايمان افزايش دهيم .
چند دستور تست ارتباط در شبكه : اگر گزينه استارت را باز كنيم و گزينه RUN را اجرا كنيم وقتي RUN باز شد داخل پنجره بنويسيم CMD و اينتر بزنيم محيط تايپ دستورات برايتان باز مي شود كه محيطي شبه سيستم DOS است اگر اجرا كنيم با اجرا كردن اين
C:\ IP CONFIG دستور اگر كامپيوتر شما در شبكه باشد و از نظر ارتباط با ساير كامپيوترها مشكلي نداشته باشد بلفاصله آدرس IP اين كامپيوتر و آدرس نقاب زير شبكه آن ظاهر مي شود .
PING : ( نام يك كامپيوتر) زماني كه بخواهيم بدانيم كامپيوترمان در شبكه كامپيوتر مشخصي را مي بيند يا نه مي توانيد جلوي دستور
HOST NAME : با اجرا شدنش نام كامپيوتر به نمايش مي گذارد .
MAP : كردن یک درایو یعنی Information اطلاعاتی را که از سوی سرور(server) برای user ، shalre به دو طریق می توان shair کرد : 1- یا خود اطلاعات را به تنهایی فرستاد 2- یا کلا درایوی از سرور را ( از هارد سرور)که اطلاعات روی آن است در شبکه قرار دارد در نتیجه user Hard server این درایو shair شده را می بینید .
Map net work drive : روی آن مشخص است اگر آنرا انتخاب کنید ، یک درایو مجازی به درایوها اضافه می شود که دقیقا همان درایو از هارد server است .
معمولا برای نرم افزارهایی که هر روز بایستی از طریق server در اختیار کاربران kwer قرار گیرند عمل Map کردن الزامی است به چند دلیل اینکه : 1- اگر نرم افزارشما از بانکهای اطلاعاتی تحت Dos باشد ؛ بدون انجام عمل Map در شبکه تحت windows انجام نمی شود . 2- اینکه دیگر نیازی نیست server عمل shair کردن را هر روز انجام دهید و user بدنبال اطلاعات نگردند .
((استفاده از اینترنت در شبکه ))
معمولابهترین راه برای راه اندازی یک کافی نت ساده با یک خط تلفن به این شکل است که چند کامپیوتر را تحت windowsشبکه نمائیم ؛ البته به صورت client-serverکه چی ؟ که سرورمان از نرم افزار win2000 استفاده کند و جالب است که کافی ست فقط server کارت Modem (مودم ) داشته باشد ؛ بر روی کامپیوتر server از داخل روی start _ setting _ Net work & Dialup در پنجره ای که باز می شود مشخص است . از این آیکن استفاده کنید و پنجره net work comition wizard net work comition wizard معجزه گر ارتباط با اینترنت باز می شود . که هر دو جمله اول آن بدین صورت است : از طریق server – تماس تلفن برای اتصال به اینترنت – شماره گیری برای اتصال به شبکه خصوصی گزینه دوم برای ارتباط با LAN second دومی است . با انتخاب گزینه اول server را آماده می کنیم تا با تماس تلفنی با یک ISP به اینترنت وصل شود . بعد از این انتخاب در پنجره بعدشماره تلفن ISPوارد می کنیم و در قسمت بعد ONLY MY SELF وقتی به اینترنت وصل می شود فقط برای خودش (خودم ) ALL USER استفاده کنیم . در پنجره بعدuser name و pass word را برای ISP وارد کنید و شماره گیری نمائید : بعد از اتصال server به اینترنت ، در هر کدام از user بر آیکن Internet explorer کامل کنید ؛ user می تواند از اینترنت استفاده کند .
(( اشاره به آدرس های پیش دروازه ای ))
در پنجره ای که آدرس های IP وزیر شبکه وارد می شوند به آدرس LATAWAY برخورد می کنید ، این آدرس زمانی به کار می رود که یک user یا خود server بخواهد با یک کامپیوتر از شبکه ای دیگر ارتباط داشته باشد .
(( نامگذاری کامپیوتر سرور و استفاده از حالت work group و گروه کاری و زیر شبکه ))
کامپیوتر server نیز همانند user بایستی یک نام داشته باشد و همین طور تعیین شود که در چه گروه کاری مشغول است . اگر بر روی آیکن May net work places properties
در پنجره باز شده سر برگ شناسایی Identification را باز کنید پنجره مربوط به نام گذاری و گروه کاری server باز می شود .
((تفاوت work group و Do main اینست که : شبکه های گروه کاری قدری ساده تر هستند ولی شبکه های do main از پیچیدگی خاصی برخوردارند ؛ با این احوال برای حفظ اطلاعاتتان و تسلط بیشتر بر user هایتان شبکه های do main پیشنهاد می گردد . با توجه به اینکه : برای راه اندازی حالت Do main از اسمهای مرکب بایستی استفاده شود .
(( چگونگی عمل share کردن در win2000 و محافظتهای ویژه برروی اطلاعات share شده ))
زمانیکه از طریق win2000تان پوشه ، پوشه ها را share می کنید پنجره های مخصوص آن باز می شود : به گزینه آن دقت کنید . Cancel برای منصرف شدن از اشتراک اگر بخواهیم دسترسی را محدود تر کنیم گزینه ALLOW را انتخاب و سپس در جای این گزینه اعداد 1تا10 را می توان انتخاب کرد . در نهایت کلید PERMISSION و پنجره دیگری را باز می کنند که این پنجره می تواند از بین تمام user فقط یک تعداد مخصوصی را که از پوشه به اشتراک گذاشته شده استفاده کنند و در نوع استفاده می توانند محدودیت هایی را ایجاد کنند . اگر کلید Add را بزنیم نام تمام user های ثبت شده در شبکه مشخص می شود .
از بین userهایتان هر کدام را بخواهید انتخاب کنید و مجددا کلید Add را بزنید این userها می توانند از پوشه شما استفاده نمایند .
در صورتیکه از کلید permission اصلا استفاده نکنید win dows فکر می کند تمام user هایتان را تحت اختیار دارید . داخل همین پنجره قبلی per mission زمانیکه کلید Add را فشار می دهید علاوه بر لیست userهایتان کلمه every one هم گنجانده شده است اگر آنرا BIOS : به عنوان راه اندازي ابتدايي يك سيستم كامپيوتري توسط شركتهاي مخصوص پرمي شود .